10.02.2009 | kn
| ” | scott wade mieszka przy wyjątkowo zakurzonej drodze. jej nawierzchnię stanowią wapień, żwir i glina. jak łatwo się domyślić, odcinka o długości ok. 1,5 mili nie da się przebyć bez zabrudzenia nóg czy karoserii i szyb samochodów. ponieważ Scott jest artystą, nie mógł się oprzeć pokusie narysowania czegoś. nie wiadomo, czy swoją działalność rozpoczął od wypisania na szkle hasła "brudas" albo czegoś w tym guście. teraz, po dopracowaniu techniki malarstwa samochodowego, tworzy naprawdę skomplikowane i bogate w szczegóły sceny. dość często stanowią one twórcze połączenie obrazów słynnych malarzy, np. mony lisy leonarda da vinci z tłem zapożyczonym od vincenta van gogha. w galerii zdjęć na witrynie internetowej wade'a można też ujrzeć dziewczynę z perłą jana vermeera, zabytki oraz portrety znanych osób, np. alberta einsteina. do rysowania najlepiej nadają się tylne szyby. są największe, a przy takiej powierzchni można już popuścić wodze fantazji. scott chętnie bierze udział w happeningach i akcjach promocyjno-reklamowych. zleceniodawcy zdają sobie, oczywiście, sprawę, że taka reklama dość szybko zniknie. wystarczy nawet lekki deszcz, który rozprawi się z wszędobylskim kurzem, by pieczołowicie wyrysowany "plakat" zniknął w ciągu kilku minut. kopalniawiedzy.pl | ” |
21.12.2008 | kn
Rajska (nie)winność: w błękitno-złotym podmorskim świecie żaba i ludzka postać z głową zebry kopulują wśród dziwnych podwodnych roślin, jadąc na czerwonej rybie jak na koniu. W samym środku tej sceny na błękitnym tle wyrasta dziwaczna postać z majestatycznie rozłożonymi skrzydłami, która w prawej ręce trzyma berło w kształcie penisa (The Garden of Earthly Delights IV, 2004). Dzięki temu cyklowi uznano Raqiba Shawa za shooting star londyńskiej sceny artystycznej. Na wielkich planszach z dykty Shaw wyczarowuje surrealistyczny świat fantastycznych postaci, które baraszkują w erotycznych scenach. Jego obrazy fascynują mnogością i precyzją detali, ale także pełnym wyrafinowania potraktowaniem powierzchni: obok lakieru samochodowego, dzięki któremu osiąga efekt bliski połysku emalii, artysta wykorzystuje w swojej pracy cekiny, złote farby i sztuczne kamienie. Patronem tych wielobarwnych radosnych wizji zdaje się być Hieronim Bosch. W motywach widać łączenie inspiracji zachodnich z wzorami zaczerpniętymi z kultur Wschodu: w stylu Shawa, który dzieciństwo spędził w Kaszmirze, widać inspirację wzorami dywanów i biżuterii, którymi handlują jego rodzice, ale także roślinnych grafik Hokusaia, dzieł dawnych mistrzów oraz siedemnastowiecznych ksiąg o roślinach i zwierzętach. W tym polu napięć pełnym dekoracyjnych, surrealistycznych i egzotycznych rekwizytów Shaw tworzy obrazy jak baśnie albo utwory muzyczne, w których widz gubi się wciągnięty przez pączkującą gęstwinę i dźwięczne rytmy. (o raqibie z przeglądu "art now vol2" taschena) |
raqib shaw |
29.11.2008 | kn
04.11.2008 | kn